Szeroki bruzdogłowiec

sugerowany specjalista: internista łac. diphyllobothrium latum Człony bruzdogłowca szerokiego (licencja, autorzy) Pasożyt – tasiemiec należący do płazińców. Zarażenie tym rodzajem tasiemca może prowadzić do zachorowania na difylobotriozę, której objawami są: niedrożność jelit, biegunki, bóle brzucha oraz niedokrwistość megaloblastyczna (spowodowana niedoborem witaminy B12). Symptomy biegunka ból brzucha ból w nadbrzuszu mdłości nadmierny apetyt osłabienie utrata apetytu zaburzenia snu zaparcia zgaga Morfologia Bruzdogłowiec szeroki jest najdłuższym rodzajem tasiemca występującym u człowieka (3-20 metrów) i jest zbudowany z około 3000 członów (proglotydów). Główka pasożyta (tzw. skoleks) jest niewielka, osiąga 2-3 mm długości, około 1 mm szerokości. Spłaszczenie grzbietowo-brzuszne oraz bruzdy czepne (bothria), pomagają mu się utrzymać w ciele żywiciela. Skoleks łączy z resztą ciała rozciągliwa cienka szyjka. Pierwsze człony (około 20%) są jałowe, męskie i hermafrodytyczne. Pozostałe 80% stanowią człony dojrzałe, w których znajduje się macica przechowująca jaja. Występowanie Najczęściej spotykany w rejonach półkuli północnej, na kołach podbiegunowych oraz w klimacie umiarkowanym. Obecność bruzdogłowca szerokiego odnotowano: w Europie Kraje nadbałtyckie Irlandia Szwajcaria W delcie Dunaju w Azji Turkiestan Izrael Mandżuria (północna) Japonia Na Sybierii w Ameryce Północnej Kanada w Afryce wschodniej na Madagaskarze w Australii Cykl rozwojowy I stadium rozwoju: koracidium – żyje w środowisku wodnym, zjedzone przez żywiciela pośredniego, którym w tym przypadku jest skorupiak (widłonóg) tworzy pod wpływem wytwarzania w organizmie onkosfery, procerkoid. II stadium rozwoju: procerkoid – żyje w organizmie skorupiaka będącego pożywieniem ryby kostnoszkieletowej, która staje się drugim żywicielem pasożyta. III stadium rozwojowe: plerocerkoid – lokuje się w mięśniach ryby, gdzie żyje nawet do kilkunastu lat. Po zjedzeniu ryby przez ssaka (np. człowieka), pojawia się postać dorosła. IV stadium rozwojowe: postać dorosła – rozwija się w jelitach ssaka. Diagnoza Następuje na podstawie badania kału na obecność członów i jaj. Leczenie Podawanie leków przeciwpasożytniczych (prazykwantelu lub niklozamidu), pod wpływem działania których pasożyt obumiera i jest wydalany z organizmu razem z kałem.

Pozostałe pojęcia o aparatach na zęby od ortodonty na literę B

• Akromegalia - sugerowany specjalista: endokrynolog łac. acromegalia, ang
• Choroba Glińskiego I Simmondsa - sugerowany specjalista: endokrynolog ang. Simmonds' disease, łac
• Kaszak - sugerowany specjalista: chirurg łac. atheroma, steatoma Zakażony

Ortodonta we Wrocławiu, dla dzieci i dla dorosłych ortodonta.